193 Sayılı Gelir Vergisi Kanununun 38. Maddesi “Bilanço Esasında Ticari Kazancın Tespiti”, 39. Maddesinde ise “İşletme Hesabı Esasında Ticari Kazancın Tespiti” başlıkları ile ticari kazancın tespit edilmesine dair hükümlere yer verilmiştir:
Madde 38: Bilanço Esasında Ticari Kazancın Tespiti
Bilanço esasına göre ticari kazanç, teşebbüsdeki öz sermayenin hesap dönemi sonunda ve başındaki değerleri arasındaki müsbet farktır. Bu dönem zarfında sahip veya sahiplerce:
1. İşletmeye ilave olunan değerler bu farktan indirilir;
2. İşletmeden çekilen değerler ise farka ilave olunur.
Ticari kazancın bu suretle tespit edilmesi sırasında, Vergi Usul Kanunu’nun değerlemeye ait hükümleri ile bu kanunun 40. ve 41. maddeleri hükümlerine uyulur. (BKZ: Madde 40: İndirilecek Giderler, Madde 41: Gider Kabul Edilmeyen Ödemeler)
Kısaca Bilanço Esasında Ticari Kazanç = Dönem Sonu Özsermaye – Dönem Başı Özsermaye
Madde 39: İşletme Hesabı Esasında Ticari Kazancın Tespiti
İşletme hesabı esasına göre ticari kazanç, bir hesap dönemi içinde elde edilen hasılat ile giderler arasındaki müspet farktır.
(Elde edilen hasılat, tahsil olunan paralarla tahakkuk eden alacakları; giderler ise, tediye olunan ve borçlanılan meblağları ifade eder.)
Emtia alım ve satımı ile uğraşanlarda ticari kazancın bulunması için hesap dönemi sonundaki emtia mevcudunun değeri hasılata, dönem başındaki emtia mevcudunun değeri ise giderlere ilave olunur.
Ticari kazancın bu suretle tespit edilmesi sırasında Vergi usul Kanunu’nun değerlemeye ait hükümleri ile bu kanunun 40. ve 41. maddeleri hükümlerine uyulur.(BKZ: Madde 40: İndirilecek Giderler, Madde 41: Gider Kabul Edilmeyen Ödemeler)
Bir Cevap YazınCevabı iptal et